Werken aan evenwichtsbemesting in BEN en BES-pilots

De afgelopen jaren is er onderzoek gedaan naar flexibele bemesting in de BEN- en de BES-pilots. De BEN-pilot is gestopt en de deelnemers zijn ondertussen overgestapt op de BES-pilot. Melkveehouders Hubert Levers en Joris Buijs zijn deelnemers van het eerste uur. Zij vertellen over hun ervaringen binnen deze pilots en hun zoektocht naar evenwichtsbemesting.
Eén van de deelnemers die heeft meegedaan is melkveehouder Hubert Levers. Hij melkt op de vruchtbare zeekleigrond in Lelystad 230 melkkoeien en houdt daarnaast circa 120 stuks jongvee. “De belangrijkste reden om in 2014 deel te nemen aan de pilot Bedrijfsspecifiek bemesten was dat ik op mijn bedrijf op deze productieve zeeklei niet uit de voeten kon met de standaardbemestingsnormen. De hoge gewasopbrengsten van deze grond leiden tot tekorten aan stikstof. Dat uitte zich op mijn bedrijf in de vorm van roest en bladvlekkenziekten."

Vanaf dit jaar neemt Levers deel aan de BES-pilot en krijgt hij de ruimte om ook met dierlijke mest af te wijken van de generieke gebruiksnorm op klei bij derogatie. Hij mag dierlijke mest gebruiken totdat hij het niveau van de fosfaatevenwichtsbemesting bereikt heeft. Om niet boven het stikstofoverschot uit te komen dat zou optreden bij toepassing van de generieke gebruiksnorm levert hij stikstof uit kunstmest in. Levers probeert stikstof uit dierlijke mest optimaal te benutten door zijn drijfmest te verdunnen met water. “Dit komt niet alleen de benutting ten goede, maar zorgt bovendien voor een lagere uitstoot van ammoniak bij het toedienen’

Omdat hij dit jaar voor het eerst deelneemt aan BES heeft hij wel een marge ingebouwd. “Ik heb er in dit eerste jaar voor gekozen niet alle stikstof uit dierlijke mest die in BES mogelijk is, in te zetten. Zo hoef ik niet maximaal kunstmest stikstof in te leveren ter compensatie en houd ik dus iets meer stikstof uit kunstmest over, waardoor ik net iets makkelijker kan sturen en inspelen op onvoorziene omstandigheden. De volgende uitdaging is om maximaal te sturen op de inzet en benutting van dierlijke mest.

Joris Buijs is Koeien & Kansen deelnemer en streeft al jaren naar een optimale mineralenbenutting op zijn melkveebedrijf in Etten-Leur. Zijn speerpunt is het oogsten van zoveel mogelijk eiwit van eigen land. De afgelopen jaren heeft hij net als Levers deelgenomen aan de BEN-pilot en doet hij net als alle andere Koeien & Kansen-deelnemers mee aan de BES-pilot. Dit betekent dat hij extra ruimte heeft om stikstof uit dierlijke mest op zijn bedrijf in te zetten tegen inlevering van kunstmest.

Buijs doet er alles aan op zijn dierlijke mest zo optimaal te benutten. “Sinds dit jaar voegen we een deel water toe aan de drijfmest en beregenen we de percelen bij droog weer. Dit zorgt voor een betere benutting van stikstof uit de drijfmest en een lagere uitstoot van ammoniak. Ook voegt hij al ruim 20 jaar mestadditieven toe aan zijn drijfmest. Ondanks dat hij niet beschikt over harde resultaten van deze middelen is hij wel van mening dat het een positief effect heeft op de kwaliteit van zijn mest.

Ook denkt Buijs na over het scheiden van mest. De dunne fractie aangelengd met water, lijkt op een mineralenconcentraat uit een verleden, en kan hij als een snelle meststof aanbieden in de zomer. De dikke fractie met veel organische stof is meer geschikt voor de winter en in het vroege voorjaar op het bouwland. Zo probeert hij binnen deze BES-pilot te zoeken naar een optimaal evenwicht.
Bron: Koeien en Kansen, 28/08/2020
Publicatie: 07-09-2020