Schouten plaatst kanttekeningen bij drijfmestonderzoek van Nigten en Vanhoof
Minister Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit zou graag zien dat de resultaten van het drijfmestonderzoek van de onderzoekers Peter Vanhoof en Anton Nigten in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift wordt gepubliceerd omdat zo’n publicatie een wetenschappelijke review vereist. Dat schrijft zij aan de Tweede Kamer in een reactie op vragen van de SGP.
De onderzoekers Vanhoof en Nigten betogen dat mestinjectie juist zorgt voor een verhoging van de stikstofuitstoot. Dat stellen zij op basis van een onderzoek dat zij uitvoerden voor de Vereniging voor Behoud van Boer en Milieu waaraan werd meegewerkt door 135 bedrijven. Ze bepaalden daarbij de stikstofbenutting bij verschillende technieken voor het aanwenden van drijfmest voor de eerste snede gras. Zodebemesten heeft volgens hen een benutting van 69%, voor sleepslangbemesting is dat 89% en bij bovengronds uitrijden wordt de stikstof voor 99% benut.
Volgens Schouten is er meer inzicht nodig in de afwegingen die zijn gemaakt en hoe de deelnemende bedrijven in het onderzoek geselecteerd zijn. Zo blijken maar ongeveer de helft van de 135 bemonsterde bedrijven meegenomen in de gebruikte analyses waaruit de belangrijkste conclusies zijn getrokken. Het zou volgens de minister waardevol zijn als het onderzoek in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift wordt gepubliceerd omdat zo’n publicatie een wetenschappelijke review vereist.
In het rapport van Vanhoof en Nigten wordt ook de Solvita-methode genoemd als een goedkope en toegankelijke manier voor het meten van ammoniakemissie in mestmonsters. Op dit moment lijkt inzet van de Solvita-methode voor landelijke metingen niet opportuun, stelt Schouten. Naast het potentieel voor ammoniakemissie van de mest zijn voor de ammoniakemissie nog veel andere factoren van belang, zoals temperatuur, windsnelheid en grashoogte. Deze worden in de Solvita-methode niet meegenomen.
Volgens Schouten is er meer inzicht nodig in de afwegingen die zijn gemaakt en hoe de deelnemende bedrijven in het onderzoek geselecteerd zijn. Zo blijken maar ongeveer de helft van de 135 bemonsterde bedrijven meegenomen in de gebruikte analyses waaruit de belangrijkste conclusies zijn getrokken. Het zou volgens de minister waardevol zijn als het onderzoek in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift wordt gepubliceerd omdat zo’n publicatie een wetenschappelijke review vereist.
In het rapport van Vanhoof en Nigten wordt ook de Solvita-methode genoemd als een goedkope en toegankelijke manier voor het meten van ammoniakemissie in mestmonsters. Op dit moment lijkt inzet van de Solvita-methode voor landelijke metingen niet opportuun, stelt Schouten. Naast het potentieel voor ammoniakemissie van de mest zijn voor de ammoniakemissie nog veel andere factoren van belang, zoals temperatuur, windsnelheid en grashoogte. Deze worden in de Solvita-methode niet meegenomen.
Bron:
Ministerie van LNV, 29/07/2020
Publicatie: 30-07-2020